CreaHortus

In CreaHortus krijgt een veelsoortig palet van persoonlijke notities een plek. Om te groeien en te bloeien. Cultuur&Natuur in interactie.
Het kan gaan om hobby’s, om gedachten, om vondsten, om uitvindingen, om iets wat ik hoorde, om verzamelingen, om creaties, om een inval, een droom, een tekst… wat ook maar.

De entrées zijn per definitie voorlopig; verandering is onontkoombaar en bedoeld. Panta rhei.


In 1985 zag ik op de toiletdeuren van restaurant Narziss und Golmund in Den Haag de navolgende pictogrammen:

Ik fotografeerde ze omdat ik ze uitzonderlijk mooi vond.
Ze vormden het begin van een tot en met vandaag actieve verzameling.
Recent heb ik geteld: totaal (peildatum 6 juni 2022): 605 analoge foto’s in 5 handgemaakte albums + 1.468 digitale foto’s in Albelli-albums = 2.073 unieke pictogrammen.

Enjoy…: WC-pictogrammen Albelli-album.


Op zondag 31 juli 2022 fotografeerde ik bij de bushalte op Boulevard-Zuid in Katwijk een St. Jansvlinder op een blauwe zeedistel.


Gegeven de evolutie van het taalgebruik in de Tweede Kamer kan de zegswijze ‘onparlementair gezegd’ maar beter mee-evolueren naar ‘parlementair gezegd’.


Na onderzoek heb ik uitgevonden dat ik afstam van Grégoires die gerekend kunnen worden tot een bijzondere ‘aftakking’ van de stroming van de Rederijkers: les raconteurs of les narrateurs.
Het waren voorlezers, van bestaande verhalen of van zelf gemaakte verhalen. Deze narrateurs waren anders dan de andere Rederijkers (vanaf de late middeleeuwen) niet georganiseerd in ‘kamers’; ze opereerden vooral langs familielijnen. De kunst van het voorlezen werd binnen de familie en tussen families doorgegeven, gecultiveerd en vervolmaakt.
Ze waren veelgevraagd op dorps-, buurt- en familiefeesten. De Grégoires waren fameuze raconteurs.
Zelf ben ik beslist behept met het voorleesgen.
Ik heb twee favorieten:
Maria en José van Erlend Loe. Daarbij vertoon ik op een scherm graag de meesterlijke tekeningen in het boek van de hand van Kim Hiorthøy.– De verhalen van Roald Dahl, met als absolute topper: Oom Oswald.
Heerlijk om te doen. En dan de commentaren: ‘Goh, dat wist ik niet van die variant op de Rederijkers…, en dat dat nog steeds bestaat!’ Top.


Wat moeten we eigenlijk met een Minister-President die na 4.311 dagen nog steeds niet het verschil kent tussen visus en visie?


Onder de titel Onderlandse spreekwoorden en gezegden publiceerde ik – samen met Boudewijn Overduin – twee artikelen in het tijdschrift Onze Taal over ‘Nederlands op Vakantie.’
Het was onze bedoeling om er ooit een boekje voor bij de Sinterklaaskassa van te maken. Dat is er nooit van gekomen. Onze Taal heeft – los van onze taalkundige beschouwingen – het idee van ‘Taal op Vakantie’ verder tot ontwikkeling gebracht onder de term Malapropismen. Maar dat was toch ietsjes anders.

Zelf ben ik bij tijd en wijle Onderlandse spreekwoorden en gezegden blijven noteren. Gewoon omdat ze bijzonder grappig zijn.
Hieronder een proeve van recente ‘oogst’.
– ‘Iedereen moet zijn eigen hachie doppen.’ Geïnterviewde burger, NOS-journaal 21/7/20.
– ‘Dat is enkel natten en paphouden.’ Zuhal Demir, Vlaamse minister van landbouw en milieu in Nieuwsuur 29/6/22.

Marijke is een kei in het Onderlands. Een paar voorbeelden.
– ‘Dat zijn ook weer de mensen die aan de onderste ladder van de maatschappij staan.’
– ‘Hij had weer teveel op z’n kerf genomen.’
– ‘Het gaat je door berg en meen.’
– ‘Ik ben dol op films met Nick Jackelson.’
– ‘Ze willen hem op staande voet betrappen.’
– ‘Ik neem een geparineerde Wiener Schnitzel.’
Ik moet altijd smakelijk lachen als zo’n creatieve uiting voorbijkomt. Marijke zegt: ‘Je lacht me uit!’ Dat is allerminst het geval; in tegendeel. Als ‘toelachen’ ooit toepasselijk is, dan is het wel in dit soort gevallen.
En misschien wel het allerleukste is haar reactie toen ik haar mijn ‘stukje’ liet lezen: ‘Maar wat is er dan fout aan?’ Heerlijk, puur Onderlands.


– laatste actualisering: 4 september 2022.